مدل ساختاری تأثیر تجربه دیجیتال و سواد دیجیتال کارکنان بر عملکرد پایدار منابع انسانی با توجه به نقش واسطه‌ای چابکی نیروی انسانی - شکاری, حمیده; جلالیان, نجمه; هزاردستان, ملیحه (نشریه پژوهش و نوآوری در تربیت و توسعه)
هدف این پژوهش بررسی تأثیر تجربه دیجیتال و سواد دیجیتال کارکنان بر عملکرد پایدار منابع انسانی با توجه به نقش میانجی چابکی نیروی انسانی در دانشگاه پیام‌نور استان یزد است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا توصیفی–پیمایشی است. جامعه آماری شامل 249 نفر از کارکنان دانشگاه پیام‌نور استان یزد بود که بر اساس فرمول کوکران، نمونه‌ای به حجم 126 نفر با روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شد. ابزار گردآوری داده شامل پرسشنامه‌های استاندارد تجربه دیجیتال پورکودی و همکاران (2023)، سواد دیجیتال عباس و همکاران (2019)، عملکرد پایدار منابع انسانی چین و همکاران (2023) و چابکی نیروی انسانی پترمن و زاچر (2022) بود. روایی و پایایی ابزارها با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی، آلفای کرونباخ و پایایی مرکب تأیید شد. تحلیل داده‌ها با نرم‌افزار SPSS و مدل‌سازی معادلات ساختاری با SmartPLS انجام گرفت. یافته‌ها نشان داد تجربه دیجیتال و سواد دیجیتال کارکنان تأثیر مستقیم و معناداری بر عملکرد پایدار منابع انسانی ندارند (t = 1.275 و 1.175). در مقابل، هر دو متغیر تجربه دیجیتال و سواد دیجیتال تأثیر معنادار و مستقیمی بر چابکی نیروی انسانی دارند (ضریب مسیر 0.465 و 0.367). همچنین چابکی نیروی انسانی تأثیر مستقیم و معناداری بر عملکرد پایدار منابع انسانی دارد (ضریب مسیر 0.545، t = 5.772). نقش میانجی چابکی نیروی انسانی نیز با آماره سوبل معنادار شد و نشان داد که اثر تجربه دیجیتال و سواد دیجیتال از طریق چابکی نیروی انسانی به ترتیب 0.253 و 0.200 است. نتایج نشان می‌دهد که تجربه دیجیتال و سواد دیجیتال کارکنان تنها زمانی منجر به بهبود عملکرد پایدار منابع انسانی می‌شود که چابکی نیروی انسانی تقویت گردد. بنابراین تقویت مهارت‌های دیجیتال و بهبود زیرساخت‌های فناورانه همراه با توسعه چابکی کارکنان، راهبردی کلیدی برای ارتقای عملکرد پایدار در دانشگاه است.