ارائه مدل ساختاری تأثیر توانمندسازی بر کارآفرینی با نقش میانجی دوسوتوانی سازمانی در معلمان ابتدایی شهر ساری - عظیمی امریی , سیده معراج; صغری سینا, فاطمه (نشریه پژوهش و نوآوری در تربیت و توسعه)
هدف پژوهش حاضر بررسی مدل ساختاری تأثیر توانمندسازی بر کارآفرینی با نقش میانجی دوسوتوانی سازمانی در میان معلمان ابتدایی شهر ساری بود. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ روش، توصیفی از نوع همبستگی مبتنی بر مدل‌سازی معادلات ساختاری (SEM) بود. جامعه آماری شامل تمامی معلمان ابتدایی شهر ساری در سال تحصیلی 1403–1402 به تعداد 1211 نفر بود که بر اساس جدول کرجسی و مورگان، 292 نفر از آنان به روش نمونه‌گیری تصادفی-طبقه‌ای بر حسب جنسیت انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه استاندارد توانمندسازی توماس و ولت‌هاس (1996)، دوسوتوانی سازمانی جانسن (2006) و کارآفرینی رابینز و کولتر (2004) بود. ضرایب آلفای کرونباخ برای این پرسشنامه‌ها به ترتیب 0.87، 0.85 و 0.93 محاسبه شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار Smart PLS و رویکرد حداقل مربعات جزئی (PLS) تحلیل شدند. نتایج نشان داد که توانمندسازی بر کارآفرینی با نقش میانجی دوسوتوانی سازمانی تأثیر دارد. توانمندسازی به‌طور مستقیم تأثیر مثبت و معناداری بر کارآفرینی (β = 0.617, t = 6.219) و دوسوتوانی سازمانی (β = 0.910, t = 59.165) دارد. همچنین دوسوتوانی سازمانی بر کارآفرینی تأثیر مثبت و معنادار دارد (β = 0.336, t = 3.291). مقدار شمول واریانس (VAF = 0.73) نشان داد که دوسوتوانی سازمانی نقش میانجی جزئی در رابطه میان توانمندسازی و کارآفرینی ایفا می‌کند. بدین ترتیب، توانمندسازی معلمان منجر به افزایش دوسوتوانی سازمانی و در نهایت رشد رفتارهای کارآفرینانه در مدارس ابتدایی می‌شود. یافته‌ها حاکی از آن است که احساس توانمندی در معلمان موجب ارتقای توان دوسوتوانی سازمانی و تقویت کارآفرینی در نظام آموزشی می‌شود. توانمندسازی به‌عنوان یک راهبرد مدیریتی کلیدی، با افزایش استقلال، خلاقیت، نوآوری و حل مسئله در معلمان، می‌تواند مسیر کارآفرینی آموزشی را هموار کند. در نتیجه، برای دستیابی به نظام آموزشی پویا و نوآور، توجه به تقویت ابعاد توانمندسازی و دوسوتوانی سازمانی در مدارس ضروری است.