سنجش میزان آگاهی معلمان استان گلستان از علائم و علل اضطراب ریاضی در دانش‌آموزان - ثنائی, نوید; دلیری, پریسا (نشریه پژوهش و نوآوری در تربیت و توسعه, 2024)
پژوهش حاضر با هدف سنجش میزان آگاهی معلمان استان گلستان از علائم و علل اضطراب ریاضی دانشآموزان انجام شد. این تحقیق، به بررسی میزان تاثیر خودآگاهی معلمان بر میزان شناخت آنان بر علل و عوامل اضطراب ریاضی در دانشآموزان خود و میزان تاثیر متغیرهای جامعهشناختی جنسیت، سابقه تدریس، مدرک تحصیلی، مکان تدریس، وضعیت معلمی و مقطع تدریس آنان بر میزان این آگاهی پرداخته است. روش پژوهش توصیفی از نوع پیمایشی بود. جامعة آماری این تحقیق کلیه معلمان استان گلستان بود که در سال 1403-1402 مشغول به خدمت بودند. از روش خوشهایی، نمونهای به تعداد 187 نفر برای شرکت در پژوهش انتخاب شدند. روایی پرسشنامه با نظر متخصصان حوزة آموزش ریاضی تأیید شد و پایایی آن با ضریب آلفای کرانباخ مربوط به 18 سوال پنج درجهایی پرسشنامه برابر،86/0 و برای 18 سوال چهار درجهایی پرسشنامه برابر 79/0 تعیین گردید. تحلیل دادهها با استفاده از  نرمافزار SPSS26  و شاخصهای آمار توصیفی (درصد فراوانی، میانگین و انحرافمعیار) و آمار استنباطی (آزمون تی تکنمونهایی، تی مستقل، همبستگی و تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر) انجام شد. یافتههای پژوهش نشانداد که میزان آگاهی معلمان استان گلستان از علائم و علل اضطراب ریاضی در دانشآموزان با میانگین 85/2 و سطح معناداری 000/0 ، بالاتر از میانگین نظری جامعه (75/2) است. همچنین تفاوت معناداری در میانگین گروههای مربوط به متغیرهای سابقه تدریس، مقطع تدریس و مدرک تحصیلی، به ترتیب با سطح معناداری 049/0، 000/0 و 003/0،  مشاهده شد. از نظر معلمان اضطراب ریاضی در کلاسهای درس وجود دارد و اضطراب معلمان نقشی در ایجاد آن در دانشآموزان ندارد و اضطراب ریاضی والدین تاثیر بسزایی بر اضطراب ریاضی فرزندان دارد. همچنین، بین مقیاس"خودادراکی معلمان از اضطراب ریاضی" و مقیاس"پاسخ معلمان به دانش آنان در رابطه با علائم اضطراب در دانشآموزان" رابطه ضعیف اما معناداری وجود دارد  (0.03= p، 0.151=r) اما رابطهای بین خودادراکی معلمان با مشاهده آنان از اضطراب ریاضی و پاسخ آنان به علل اضطراب در دانشآموزان یافت نشد.