تحلیل تأثیر یکپارچه‌سازی فناوری‌های هوش مصنوعی در برنامه‌درسی آموزش عالی بر توانمندی‌های شناختی، تحلیلی و پژوهشی - مومنی مهموئی حسین; عجم علی اکبر; دادرس توکل (نشریه پژوهش و نوآوری در تربیت و توسعه)
هدف این پژوهش تحلیل اثر یکپارچه‌سازی فناوری‌های هوش مصنوعی در برنامه‌درسی آموزش عالی بر توانمندی‌های شناختی، تحلیلی و پژوهشی دانشجویان است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش کمی با رویکرد توصیفی–همبستگی انجام شد. جامعه آماری شامل دانشجویان مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد دانشگاه‌های شهر تربت حیدریه بود که با روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های استاندارد و محقق‌ساخته در حوزه یکپارچه‌سازی هوش مصنوعی در برنامه‌درسی و توانمندی‌های شناختی، تحلیلی و پژوهشی گردآوری شد. برای تحلیل داده‌ها از آمار توصیفی، همبستگی، رگرسیون چندگانه و مدل‌یابی معادلات ساختاری استفاده گردید. نتایج تحلیل‌های استنباطی نشان داد که یکپارچه‌سازی فناوری‌های هوش مصنوعی اثر مثبت و معناداری بر هر سه بعد توانمندی‌های شناختی، تحلیلی و پژوهشی دارد. بیشترین اثر مربوط به توانمندی‌های پژوهشی بود و پس از آن توانمندی‌های تحلیلی و شناختی قرار گرفتند. همچنین، نتایج مدل‌یابی معادلات ساختاری حاکی از برازش مناسب مدل و معناداری مسیرهای مستقیم و غیرمستقیم بود. یافته‌ها نشان می‌دهد که ادغام هدفمند هوش مصنوعی در برنامه‌درسی آموزش عالی می‌تواند نقش مؤثری در ارتقای شایستگی‌های کلیدی دانشجویان ایفا کند و زمینه‌ساز یادگیری عمیق و پژوهش‌محور شود.