تأثیر طراحی و توسعه پایدار شهری بر شادکامی و کیفیت زندگی شهری شهروندان (مطالعه موردی: شهر سراب) - نمکی روح الله (نشریه پژوهش و نوآوری در تربیت و توسعه)
هدف این پژوهش بررسی تأثیر طراحی و توسعه پایدار شهری بر شادکامی و کیفیت زندگی شهری شهروندان شهر سراب بود. این مطالعه از نوع توصیفی–همبستگی و با روش پیمایشی انجام شد. جامعه آماری شامل شهروندان ۱۵ تا ۶۴ سال شهر سراب (۳۹,۷۴۲ نفر) بود که با استفاده از فرمول کوکران، ۳۸۰ نفر به‌صورت تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار جمع‌آوری داده‌ها شامل سه پرسشنامه استاندارد توسعه پایدار شهری (۱۷ سؤال)، شادکامی آکسفورد (۲۹ سؤال) و کیفیت زندگی شهری (۴۵ سؤال) بود که روایی محتوایی آنها توسط متخصصان و پایایی آنها با آلفای کرونباخ بین ۰.۷۷۸ تا ۰.۹۶۲ تأیید شد. تحلیل داده‌ها با آزمون کولموگروف–اسمیرنوف، همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه انجام گرفت. نتایج نشان داد طراحی و توسعه پایدار شهری اثر مثبت و معناداری بر شادکامی (R=0.242, P<0.001) و کیفیت زندگی شهری (R=0.734, P<0.001) دارد. همچنین رگرسیون چندگانه نشان داد که ۵۳.۹ درصد از واریانس کیفیت زندگی شهری توسط توسعه پایدار شهری تبیین می‌شود، در حالی که این مقدار برای شادکامی ۵.۷ درصد بود. در میان مؤلفه‌های توسعه پایدار، بعد اجتماعی با Beta=0.480 قوی‌ترین پیش‌بین کیفیت زندگی شهری و پس از آن ابعاد اقتصادی (0.295) و زیست‌محیطی (0.218) قرار گرفتند. نتایج بیانگر آن است که توسعه پایدار شهری به‌طور معنادار موجب ارتقای کیفیت زندگی و شادکامی شهروندان شهر سراب می‌شود و به‌ویژه بعد اجتماعی نقش محوری در تبیین کیفیت زندگی شهری دارد؛ بنابراین تقویت ابعاد اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی در برنامه‌ریزی شهری ضروری است.