بررسی رابطه مهارت‌های فناوری دیجیتال و سواد رسانه‌ای آموزشی معلمان با کاربست فناوری در تدریس مدارس ابتدایی شهر جم - صفری نوش آفرین; دودمان پروانه; آقاپور بایرام; سلیمانی صدیقه (نشریه پژوهش و نوآوری در تربیت و توسعه)
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه مهارت‌های فناوری دیجیتال و سواد رسانه‌ای آموزشی معلمان با کاربست فناوری در تدریس مدارس ابتدایی شهر جم انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی معلمان مدارس ابتدایی شهر جم در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ به تعداد ۵۵۰ نفر بود که از میان آنان ۲۲۶ نفر بر اساس فرمول کوکران و به روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های استاندارد مهارت‌های فناوری دیجیتال معلمان، سواد رسانه‌ای آموزشی و کاربست فناوری در تدریس گردآوری شد. روایی ابزارها از طریق نظر متخصصان و پایایی آنها بر اساس مطالعات پیشین تأیید گردید. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۶ و با استفاده از آزمون کولموگروف-اسمیرنف، ضریب همبستگی اسپیرمن و تحلیل رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین مهارت‌های فناوری دیجیتال و کاربست فناوری در تدریس رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (r=0.611, p<0.001). همچنین، سواد رسانه‌ای آموزشی با کاربست فناوری در تدریس رابطه مثبت و معنادار داشت (r=0.734, p<0.001). رابطه بین مهارت‌های فناوری دیجیتال و سواد رسانه‌ای آموزشی نیز مثبت و معنادار بود (r=0.668, p<0.001). نتایج رگرسیون چندگانه نشان داد مهارت‌های فناوری دیجیتال و سواد رسانه‌ای آموزشی به‌طور همزمان 55.1 درصد از واریانس کاربست فناوری در تدریس را تبیین کردند (R²=0.551, F=136.793, p<0.001). سواد رسانه‌ای آموزشی (β=0.461, p<0.001) نسبت به مهارت‌های فناوری دیجیتال (β=0.344, p<0.001) پیش‌بین قوی‌تری بود. نتایج پژوهش نشان می‌دهد ارتقای مهارت‌های فناوری دیجیتال و به‌ویژه سواد رسانه‌ای آموزشی معلمان می‌تواند نقش مؤثری در افزایش کاربست فناوری در تدریس داشته باشد. بنابراین، طراحی برنامه‌های توانمندسازی حرفه‌ای معلمان در این دو حوزه می‌تواند به بهبود کیفیت تدریس و یادگیری در مدارس ابتدایی کمک کند.