بررسی اثر رهبری فراگیر بر قانون‌شکنی خیرخواهانه با میانجیگری امنیت روانشناختی - لطیفات فاطمه; نعامی عبدالزهرا; هاشمی سید اسماعیل (نشریه پژوهش و نوآوری در تربیت و توسعه)
هدف این پژوهش طراحی و آزمون الگویی از تأثیر رهبری فراگیر بر قانون‌شکنی خیرخواهانه با میانجیگری امنیت روانشناختی در کارکنان یک سازمان دولتی بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–پیمایشی بود. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان یک سازمان دولتی و نمونه پژوهش 385 نفر بود که با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه رهبری فراگیر جاود (2021)، پرسشنامه قانون‌شکنی خیرخواهانه واردامان و همکاران (2014) و پرسشنامه امنیت روانشناختی ادموندسون (1999) بود. روایی ابزارها از طریق تحلیل عاملی تأییدی و پایایی با آلفای کرونباخ تأیید شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS26 و AMOS25 و از طریق مدل‌سازی معادلات ساختاری تحلیل شدند. نتایج نشان داد مدل ساختاری از برازش مطلوبی برخوردار است (χ²/df=2.45، CFI=0.943، RMSEA=0.062). رهبری فراگیر اثر مثبت و معناداری بر قانون‌شکنی خیرخواهانه داشت (β=0.352, p<0.001). همچنین امنیت روانشناختی اثر مثبت و معناداری بر قانون‌شکنی خیرخواهانه نشان داد (β=0.425, p<0.001). اثر غیرمستقیم رهبری فراگیر بر قانون‌شکنی خیرخواهانه از طریق امنیت روانشناختی نیز معنادار بود (β=0.218, p<0.001) و فاصله اطمینان 95 درصد آن صفر را دربر نگرفت که بیانگر نقش میانجی امنیت روانشناختی است. یافته‌ها نشان داد رهبری فراگیر از طریق ایجاد فضای امن روانشناختی می‌تواند بروز قانون‌شکنی خیرخواهانه را در جهت بهبود عملکرد سازمانی تقویت کند. رهبران فراگیر با کاهش ترس از پیامدهای منفی، تقویت اعتماد و ایجاد حس تعلق، زمینه بروز رفتارهای خلاقانه و انعطاف‌پذیر را فراهم می‌کنند. این نتایج بر اهمیت توسعه مهارت‌های رهبری فراگیر در سازمان‌های دولتی به منظور افزایش نوآوری، انعطاف‌پذیری و پاسخگویی به تغییرات محیطی تأکید دارد.